baner_formula_2024

PolitykaRolna.eu

Jakich mikroelementów potrzebuje pszenica?

Dojrzewająca pszenica na polu
Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
VK
Email

Spośród mikroskładników w uprawie pszenicy ważną rolę odgrywa miedź, mangan i cynk. Zabiegi dokarmiania dolistnego mikroelementami przeprowadza się od fazy pełni krzewienia do początku strzelania w źdźbło, przy czym w zależności od potrzeb można wykonać jeden lub dwa zabiegi.

Dokarmianie dolistne wykonane w późniejszym terminie (w pełni fazy strzelania w źdźbło oraz kłoszenia) jest najczęściej mniej efektywne, poza tym miedź aplikowana w większych ilościach może być fitotoksyczna. Wskazane jest aby dokarmianie dolistne pszenicy mikroelementami prowadzić roztworem cieczy składającej się z kilku składników, a do mikroelementów można dodatkowo dodać azot, magnez czy siarkę. Można również połączyć aplikację mikroskładników ze stosowaniem regulatorów wzrostu bądź też z ochroną fungicydową, pod warunkiem, że takie połączenie nie jest przeciwskazane przez producenta środka ochrony roślin.

Zbilansowane dokarmienie roślin mikroelementami, zastosowanymi w odpowiednim dawkach i fazach rozwojowych, ma na celu nie tylko poprawę plonowania i parametrów jakościowych, ale również zwiększenie kondycji roślin, ze względu na konieczność ograniczania stosowania pestycydów, co ściśle nawiązuje do celów środowiskowych realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, a mianowicie ochrony zasobów naturalnych i zwiększania różnorodności biologicznej. Każdy z tych celów znajduje odzwierciedlenie w Europejskim Zielonym Ładzie i strategii „Od pola do stołu”. Cele te są wspierane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej poprzez promowanie odpowiedzialnego zarządzania środkami produkcji, takimi jak pestycydy czy nawozy. Mimo, że pestycydy i nawozy stosowane powszechnie w całej Unii Europejskiej mają na celu pomoc rolnikom w produkcji żywności, to jednak nadmierne i niewłaściwe ich stosowanie może mieć negatywny wpływ nie tylko na środowisko, ale również na zdrowie roślin, zwierząt i ludzi. Stąd też jednym z celów Wspólnej Polityki Rolnej jest zachęcanie do ograniczonego i odpowiedzialnego stosowania pestycydów i nawozów w produkcji roślinnej i promowanie przyjaznych dla środowiska technik gospodarowania, w tym zbilansowanego nawożenia roślin.

Niezbędna miedź

Optymalne zaopatrzenie pszenicy ozimej w miedź jest bardzo ważne w okresie wiosennej wegetacji, ponieważ faza krytyczna akumulacji tego pierwiastka w pszenicy rozpoczyna się na początku strzelania w źdźbło i trwa do okresu kwitnienia roślin. W związku z tym dokarmianie dolistne pszenicy ozimej miedzią zalecane jest do fazy początku wzrostu źdźbła (BBCH 30).

Miedź stymuluje krzewienie, wpływa na zwiększenie wytwarzania kłosków, poprawia efektywność nawożenia azotowego, a także zwiększa odporność pszenicy na ataki ze strony patogenów. Dokarmianie dolistne pszenicy miedzią na początku strzelania w źdźbło poprawia przemieszczanie się azotu z części wegetatywnych do ziarna, co zwiększa ilość gromadzonego azotu w plonie użytkowym. Warunkuje to lepsze wypełnienie ziarniaków oraz wpływa na większą akumulację glutenu w ziarnie pszenicy.

Dlaczego tak ważny mangan i cynk?

Mangan wpływa na zwiększenie pobierania fosforu, przez co pośrednio oddziałuje na rozwój systemu korzeniowego roślin. Stymuluje krzewienie pszenicy, wpływa na poprawę jej zdrowotności i na produkcję znacznych ilości flawonoidów, które wpływają na ochronę przed grzybami, insektami i chorobami. We wczesnych fazach rozwojowych zwiększa efektywność pobierania składników pokarmowych oraz wzmaga zabiegi regulacji pokroju pszenicy. Zapotrzebowanie zbóż na mangan wynosi od 300 do 500 g Mn/ha. W przypadku tego pierwiastka okres krytyczny rozpoczyna się w pełni krzewienia (BBCH 25 – 28), dlatego aplikacja dolistna manganu zalecana jest przed pojawieniem się pierwszego kolanka.

Cynk zwiększa odporność pszenicy na suszę, niskie temperatury i choroby, bierze udział w produkcji tryptofanu, niezbędnego do produkcji auksyn oraz zwiększa efektywność nawożenia azotowego i uczestniczy w metabolizmie cukrów i związków fosforowych.

Nie zapominaj o molibdenie i żelazie

Molibden poprawia wzrost pszenicy, zwłaszcza we wczesnych fazach rozwojowych oraz zwiększa zawartość azotu białkowego w roślinach i wpływa na skład aminokwasowy białek. Natomiast optymalne zaopatrzenie pszenicy w żelazo ogranicza w ziarnie kumulację azotanów(V) i poprawia parametry jakościowe ziarna. Molibden i żelazo warunkują poprawę ogólnej kondycji pszenicy oraz zwiększają jej odporność na czynniki stresowe.

dr hab. Marzena S. Brodowska, prof. uczelni

Czytaj więcej

Współpraca? To się opłaca!

Nie od dziś wiadomo, że razem nie tylko raźniej, ale także lepiej. Dlatego nie brakuje przykładów na to, że współpraca się opłaca