Biostymulacja roślin korzeniowych ma na celu nie tylko zwiększenie ich plonowania, ale także poprawę parametrów jakościowych plonu użytkowego.
Biostymulujące działanie w uprawach warzyw korzeniowych przypisuje się wanadowi, który warunkuje większy plon podziemnych części użytkowych (organów spichrzowych), poprzez intensyfikację procesów metabolicznych wpływających na wzrost i rozwój roślin. Pierwiastek ten zwiększa plon ziemniaka, selera korzeniowego, marchwi czy buraka ćwikłowego. Intensyfikuje procesy odpowiedzialne za powstawanie cukrów w roślinie oraz zwiększenie ich transportu do organów spichrzowych. Wpływa na poprawę parametrów jakościowych plonu roślin o podziemnych częściach użytkowych, zwiększając zawartość cukrów czy suchej masy.
Korzystny wpływ biostymulacji wanadem na rośliny stwierdza się również w przypadku zawartości chlorofilu, co przyczynia się do zwiększenia intensywności procesu fotosyntezy. Wykazano także wpływ tego pierwiastka na niewielki wzrost zawartości fosforu, potasu i wapnia w roślinach. Na pobieranie wanadu korzystnie wpływa selen, natomiast wapń hamuje jego pobieranie przez rośliny. Z kolei na glebach o niskiej zawartości przyswajalnego molibdenu w roślinach stymulowanych wanadem obserwuje się wzrost zawartości molibdenu. Natomiast aplikacja wanadu przy wyższych zawartościach molibdenu w glebie obniża zawartość tego pierwiastka w roślinie.
Stosowanie substancji biostymulujących bardzo wyraźnie wpisuje się w założenia Wspólnej Polityki Rolnej, bowiem umożliwia uzyskanie zadowalających plonów o dobrych parametrach jakościowych przy niższym poziomie nawożenia mineralnego dzięki korzystnemu wpływowi biostymulatorów na efektywność wykorzystania składników nawozowych przez rośliny.
dr hab. Marzena S. Brodowska, prof. uczelni
